Sa inyo aking mga mag-aaral

Nooong una’y labis ang takot na nadama ko

Sa pagpasok pa lamang ng silid ninyo

Kaba ay agad na nadama

Sa pag-aakalang ako’y maaring di nyo magustuhan

Sa pagharap ko sa inyo bilang guro sa Filipino

Nalaman ang ilang bagay na ayaw  ninyo at gusto

Kakulitan at kaingayan ay di ninyo maitatago

Sa aking klase may ilan pa ngang nahihimbing sa pagkakatulog

Dahil sa inyo naranasan ko ang ilang bagay

Na sa hindi na maiaalis sa aking buhay

Pagtuturo ay minahal dahil sa inyo

Kayong mag-aaral ko ang inspirasyon ko

Mga araw ay mabilis na dumaan

Sa paaralang ito ako’y kailangan nang magpaalam

Di man nais na kayo ay aking iwan

Sa puso ko naman kayo ang laman

Sa inyo aking mag-aaral na minamahal

Ang tanging payo ko sa inyo ay mag-aral

‘pagkat ang yaman ay di kailan man nagtatagal

Ngunit karunungan sa inyong isip ay di matatanggal

Nawa sa pamamalagi ko dito kayo’y nabahaginan

Mga aral at karunungan na dapat matutunan

Aking mga mag-aaral ako man ay inyong malimutan

Nawa ang mga naituro ko, sa puso’t isip nyong manahan

Sa paglisan ko ay baon ko naman

Mga alaalang di ko malilimutan

Mahirap magpaalam sa inyo aking mag-aaral

Pagkat kayo sa akin nga’y napamahal

11-06-14